hangi yagmur aglatti seni bilmiyorum!mektubun elimde suan.
tam unttum derken yine kazinmis kalbimin bir kösesine..
silinmis yazilar gözyaslarimla ama sözlerin hep aklimda!
birde aglayan gözlerin...
yine yaniyor istanbulun isiklari...
gece yine soguk dayamis sirtini karanliga..
rüzgar almis yine bi türküyü kiminin diline,kiminim yüregine...
karanlikta onca yanan isik arasinda bir yüregin görünüyor yakamozda..!
ve ben elleri ceplerinde küçük bir çocuk yüregiyle kayboldum dar sokaklarda.
belki ondan agliyordur yagmurlar...
hani gelicektin? bir sonbahar dönüsü olmayan gidisinde söylemistin bana...
sen benden uzak bir yildiz,ben karanlikta görünmeyen bie yalniz!
eger islaniyorsa yüregim her yagmurdan sonra ozaman sairim bu islak kaldirimlarda!
ve sen yagmurlari aglatan ardindan,yakan istanbulun isiklarini,
ve sen ögreten bana yalnizligi.sen aglattin yagmurlari...!